۱۲۰ ساعت گذشت، اینترنشنال یک کد ملی هم نداشت

به گزارش جارپرس  از فرهیختگان – دولت کمتر از یکماه پس از وقایع و اغتشاشات دی‌ماه ۱۴۰۴ که طی آن با نفوذ عوامل گروهک‌ها و تشکیلات پهلوی، خیابان عرصه خشونتی تمام‌عیار شد، لیست تقریباً کاملی از جانباختگان را اعلام کرد. دولت وعده انتشار لیست کامل جانباختگان را در روز چهارشنبه هفته گذشته (۸ بهمن ۱۴۰۴، ۲۸ ژانویه ۲۰۲۶) داده و در روز یکشنبه هفته جاری (۱۲ بهمن ۱۴۰۴، ۱ فوریه ۲۰۲۶) به فاصله ۵ روز آن را اجرایی کرد.

این حرکت کشور با توجه به وجود توطئه چند لایه و برداشت نادرستی که دشمن نسبت به ایران یافته، خنثی‌کننده بخشی از این توطئه‌هاست. برای دشمن مطلوب بود بتواند حوادث دی‌ماه را ادامه داده و با تداوم حرکت ماشین کشتار و تخریب برای یک هفته یا بیشتر، ضمن خارج کردن کنترل انتظامی و امنیتی کشور از دست دولت، مرحله بعدی که حمله نظامی از خارج بود را کلید بزند.

مرحله نخست برای آمریکا تا جایی اهمیت داشت که با بروز نشانه‌های شکست عوامل داخلی، این کشور پس از ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه به سرعت به سمت طرحی حرکت کرد که بر مبنای آن حمله‌ای وسیع به وسیله موشک‌های کروز تاماهاک به مراکز تأمین امنیت داخلی انجام می‌شد تا ماشین متوقف شده کشتار، بار دیگر جان یافته و در شهر‌های ایران به حرکت درآید. در این طرح حمله خارجی نه برای تکمیل ضربه و در ادامه حرکت داخلی آشوب، بلکه برای کمک به آن انجام می‌شد. این طراحی آشکار ساخت که امید اصلی دشمن حمله خارجی نیست، زیرا با تغییر شرایط حاضر شد آن را در خدمت حرکت داخلی آشوب قرار دهد. آنچه مانع این اقدام شد، نبود تجهیزات کافی در منطقه برای تهاجم و دفاع بود.

سلاح‌های موجود آمریکا در منطقه به میزانی نبودند که بتوانند ضرباتی مؤثر به مراکز تأمین امنیت داخلی وارد کنند و در سوی دیگر پس از چنین عملیاتی، امواج موشکی ایران به سمت مواضع آمریکا پرتاب می‌شد درحالی‌که واشنگتن سامانه‌های پدافند موشکی خود را به طور کامل مستقر نکرده بود. بر این اساس با مهار شبکه داخلی آشوب، طرح حمله خارجی به محاق رفت و تلاش آمریکا برای مهیا کردن شرایط با گسیل حجم انبوهی از تجهیزات تاکنون بی‌ثمر مانده است. آمریکا می‌داند شبکه داخلی آشوب ضربه خورده و فعلاً امکان حرکت سازمان‌یافته ندارد و حمله خارجی با چنین وضعیتی بی‌ثمر است. از سوی دیگر ایران با ر‌هایی از خطر شبکه‌های داخلی امکان مانور بیشتری داشته و می‌تواند به سرعت نسبت به حمله واکنش دهد.

تهران ابتدا اعلام کرد هرگونه حمله را ولو محدود جنگ تمام‌عیار در نظر می‌گیرد و سپس با ارتقای آن، تصریح کرد حمله واشنگتن با جنگ منطقه‌ای مواجه می‌شود.

نکات

اقدام دولت در انتشار اسامی جانباختگان حرکتی معقول برای اطمینان بخشی داخلی و ناکام گذاشتن تبلیغات خارجی بود. در این باره موارد ذیل اهمیت دارند:

۱- ایران برمبنای شفافیت تعداد، تفکیک و اسامی کشته شدگان را اعلام کرده است.

تعداد کشته شدگان ۳۱۱۷ نفر، به تفکیک ۲۴۲۷ شهید و ۶۹۰ نفر از میان عوامل میدانی که اسامی ۲۹۸۶ نفر آنها به همراه نام پدر و نشانه‌ای از کد ملی، اعلام شده است. در این بین نام ۱۳۱ نفر به دلیل تأیید نشدن مشخصاتشان اعلام نشده است. اعلام شفاف، هرگونه ادعا درباره پنهان‌کاری و یا قصد قبلی برای وقوع حوادث را رد می‌کند.

۲- تعداد ۲۴۲۷ نفر از جانباختگان جزء شهدا هستند. این افراد شامل مردم عادی و رهگذران گرفتار شده، نیرو‌های حافظ امنیت و معترضانی هستند که طعمه تروریست‌ها شدند. بر این اساس ۷۸ درصد جانباختگان شهید هستند که معادل چهارپنجم مجموع جانباختگان است. آمار بالای شهدا و تعلق این خون‌ها به وطن، باعث شده تا اعلام تعداد و اسامی، به مثابه خون‌خواهی از تروریست‌ها و عوامل دشمن تلقی شود.

ایران پیش از این با توجه به کشتار صورت گرفته که با توطئه تروریستی صورت پذیرفت، بانیان و عوامل میدانی را به انتقام تهدید کرد.

اگر توطئه و نقش‌آفرینی دشمن در سال ۱۴۰۱ با پاسخ متقابل ایران در تمرکز بر محاصره رژیم و تجهیز مخالفان آن روبه‌رو شد، این‌بار نیز گستاخی رژیم با جوابی به مراتب بزرگ‌تر پاسخ داده می‌شود.

سرزمین‌های اشغالی همانگونه که در مقابل موشک نفوذپذیر بود، در برابر فعالیت‌های امنیتی و اطلاعاتی نیز نفوذپذیر است و سوابق چنین ظرفیتی بیشتر از سابقه حملات موشکی است.

۳- هدف دشمن اعلام آمار‌های بالایی از کشته‌شدگان با سه هدف بود؛ یک هدف بازتولید اغتشاش از طریق بالابردن حس خشونت و نفرت، هدف دیگر ایجاد شرایط انزوا و سوم فراهم کردن زمینه حمله خارجی.

با اعلام تعداد و اسامی، نیت دولت در شفاف‌سازی آشکار شده و طرح خشمگین‌سازی مجدد بخشی از جامعه تضعیف شد.

از سوی دیگر اعلام اسامی کشته‌شدگان و وجود پرونده دلایل فوت، زمینه به نتیجه رساندن پروژه انزوای ایران در افکار عمومی را به محاق می‌برد، زیرا اطلاعات کاملی برای بررسی وجود دارند.

همچنین آغاز فرایند اعلام اسامی که حکایت از وجود پرونده دلایل کشته‌شدن و اسناد جمع‌آوری شده را دارد، توجیه اقدام نظامی از این مسیر را مسدود می‌کند.

۴- همزمان با اعلام کشته‌شدگان، برنامه وسیعی برای دستگیری آشوبگران و تروریست‌ها در داخل و برخورد با سرپل‌ها در کشور‌های خارجی اجرا شده است.

هدف‌گیری محل اقامت یکی از عوامل میدانی همکار با موساد در اقلیم کردستان عراق به‌وسیله یک فروند پهپاد انتحاری که به مرگ وی و تعدادی از همراهانش منجر شد نمونه‌ای از این فعالیت‌هاست.

پاکسازی داخل و پیرامون کشور از وجود بسیاری از شبکه‌ها و تیم‌های تشکیل شده می‌تواند ضمن امن ساختن کشور، گامی در راستای انتقام خون جانباختگانی باشد که طعمه چنین گروه‌هایی شده‌اند.

۵- دستگاه‌های تبلیغی غرب و تروریست‌ها در روز‌هایی که جمع‌آوری آمار جانباختگان ادامه داشت، به دروغ اعداد بسیار بالایی را مطرح کردند. این اعداد از ۶ هزار تا ۳۶ و ۴۰ هزار و حتی ۸۰ هزار نفر اعلام شده‌اند که در درون مجموعه رسانه‌های مزدور، تفاوت و تناقض وجود دارد.

با اعلام شمار و مشخصات جانباختگان وقایع دی‌ماه، حالا توپ در زمین این رسانه‌هاست تا اسامی و مشخصات کشته‌شدگان ادعایی خود را که ده‌ها هزار نفر عنوان کرده‌اند، اعلام و منتشر کنند.

۶- با انتشار اسامی کشته‌شدگان، بازی رسانه‌های مزدور با اعداد تضعیف می‌شود. بازی با اعداد همراه بود با قضیه ادعایی متهم کردن ایران به دخالت در جان‌باختن معترضان، اما حالا با مشخص شدن قطعی تعداد این افراد، بحث به این موضوع باز می‌گردد که آنها چگونه و توسط چه کسانی و همچنین با چه ابزار‌ها و شیوه‌هایی کشته شدند. آنها ادعای قابل توجهی در این زمینه نداشته و با خوابیدن گرد و غبار‌ها، این مزدوران باید پاسخگوی شواهد متعدد موجود باشند.

در این مرحله، دستگیری عوامل و لیدر‌های اصلی و پخش اعترافاتشان، بازگرداندن تعدادی از سرپل‌های خارج شده از کشور به همراه انتشار فیلم‌های به‌دست آمده از دوربین‌های عمومی و فیلم‌هایی که عوامل میدانی برای دریافت دستمزد کشتار و تخریب برای سرشبکه‌ها ارسال کرده‌اند، واقعیت را آشکار می‌کند.